Wydrukuj tę stronę

Kołatka

 

1.2.2.2-Tworczosc-poezja-hermes



 

 

Są tacy którzy w głowie
hodują ogrody
a włosy ich są ścieżkami
do miast słonecznych i białych


łatwo im pisać
zamykają oczy
a już z czoła spływają
ławice obrazów


moja wyobraźnia
to kawałek deski
a za cały instrument
mam drewniany patyk


uderzam w deskę
a ona mi odpowiada
tak – tak
nie – nie


innym zielony dzwon drzewa
niebieski dzwon wody
ja mam kołatkę
od niestrzeżonych ogrodów


uderzam w deskę
a ona podpowiada
suchy poemat moralisty
tak – tak
nie – nie

 

 

     Wybrane wiersze

 

          >  U wrót doliny

 

          >  Siódmy anioł

 

 

             >  Głos

 

                 

 

 

                  >  Kołatka